Disclaimer: This encounter is purely fictional. Any resemblance it may have to real people and events is semi-purely coincidental and unintentional. (translated)

Shiro: Pinapabayaan mo na lang siya na ganyanin ka? Anong klaseng boyfriend ba yan? Magtetext lang pag walang magawa, nalalate kung hindi nakakalimutan ang date, inuuna pa ang probset kaysa sa samahan ka.
Chikane: Intindihin mo naman.
Shiro: Anong iintindihin ko? Kung bakit nagpapaganyan ka? You deserve better! Hindi yung basta lang iiwan ka sa ere. Hindi excuse na nakasalalay sa kanya ang marka ng iba para pabayaan ka lang ng ganyan. Alam mo, para bang nagiging aliw ka lang para sa kanya eh.
Chikane: Mapanghusga naman to.
Shiro: Tama naman, di ba? Ano ba pinapatunayan mo sa akin kung ganyan nga sya? Tanggapin mo na kasi na may mali sa ginagawa niya. Mahal ka ba talaga niya?
Chikane: Tumigil ka na nga.
Shiro: Ano, napapaisip ka rin! Kung mahal ka nya talaga, bakit ka niya hinahayaan?
Chikane: (pasigaw na galit) Bakit nya ako hinahayaan!? BAKIT NIYA AKO HINAHAYAAN?! BAKA NAMAN IKAW ANG NAGPABAYA! BAKA NAMAN IKAW ANG NANGIIWAN SA ERE! BAKA IKAW ANG MAY GINAGAWANG MALI! BAKIT WALA KANG GINAGAWA? BAKIT HANGGANG SALITA KA LANG? BAKIT---
Shiro: KUNG PWEDE LANG KASI. WALA NAMAN KASI AKONG KARAPATAN! WALA KASI AKONG MAGAGAWA! KUNG BINIGYAN MO LANG KASI AKO NG PAGKAKATAON. PERO HINDI! SIYA PINILI MO! SIYA! KAYA HANGGANG PAGHIHINTAY LANG ANG KAYA KONG GAWIN. (titigil bigla at magugulat sa sinabi. titingin kay Chikane, gulat rin ung itsura. tatalikod) Sorry, I was out of line. (tigil) Kalimutan mo na lang ang sinabi ko. (Maglalakad paalis)
Chikane: (yuyuko, medyo ngingisi nang mapait at pabulong) So, naghihintayan lang pala tayo.

Labels: anecdotes